14ماهگیت

نفسم، عشقم، عسلم سلام

الان که دارم واست وبلاگتو آپدیت میکنم شما خوابی. ماشالله وقتایی که بیداری اصلا واسه مامانی فرصت نمیذاری و البته این روزها لب تاپو که روشن میبینی همش میخوای بیای و با دکمه هاش بازی کنی

روز به روز شیرین تر میشی و توانایی هات بیشتر میشن (خداروشکر).

الان دیگه خودت میتونی تو لیوان و به تنهایی آب بخوری (هرچند خیلی وقتها از عمد و واسه آب بازی، آبها رو میریزی رو زمین)

از باباجون یاد گرفتی موقع غذاخوردن دعا میخونی و اون لبهای کوچولوتو تکون میدی (به نشانه ی زمزمه)

نماز میخونی و هروقت نوحه میشنوی سینه میزنی.

صحبتهامون رو متوجه میشی و وقتی ازت کاری رو بخوام تقریبا 60 درصدشو میفهمی و انجام میدی.

چند روز پیش هم که مامانی ناراحت شده بود و رفتم تو اتاق زیر پتو دراز کشیدم، تو داشتی با بابایی انار میخوردی. بعد یکی دو دقیقه دیدم انارتو ول کردی اومدی تو اتاق، زدی رو شونه ام و پتو رو کشیدی کنار، بعد که منو دیدی با زبون خودت باهام حرف زدی و بعدش دستمو گرفتی و آوردی تو هال

بغیر از مامانی و بابا و به به و نه این کلمات رو هم میگی:

نیست : دیس

عمه : امی

آب : آبی

هاپو : هاپ هاپ

گربه: گولی گو

ماست : ما

درپناه حق